Бабай белән булган хәлне языйм әле. 70 нче елларда булган бу. Бабай бер авылдашында төнгә кадәр утырган. Бераз салган да идек ди. Шул төнге уникеләр тирәсе булгандыр ди кайтырга чыккан. Җәйге җылы төн. Кайтып барам ди каршыга килә берәү ди. Якынайгач әле генә бергә салып утырган авылдашны танып алдым ди. Син каян кайтасың әле генә синнән чыгып китеп кайтып барам бит ди икән. Теге авылдашы әйдә бераз озатам да сине аннан кайтып китәрмен ди икән. Киткәннәр болар икесе. Барабыз шулай ди сизәм аякларым чылана башлады ди. Тезгә кадәр су җиткәнен сизеп сүгенеп җибәрдем ди. Карасам сазлыкка кереп басканмын ди. Аңыма килеп киттем, янда бер кеше дә юк. Ничек тизрәк чыкканымны да белмәдем ди. Җен эше генә булды бу йөз процент ди.