соғиндим... – кимни? – аввалги ўзимни, – у қандай эди? у қувноқ эди, ҳеч маҳзун бўлмас эди, у доим ҳаётдан завқ олиб яшаш тарафдори эди, унга улғайиш, инсонларни таниш ёқмади, ёшлик ҳам аслида бир неъмат экан...