دیشب تو مترو یکی می‌گفت «حاجی خبر اون پسره رو شنیدی که تو کهریزک لای جسدای مردم، خودشو زده بود به مردن که تیر خلاص بهش نزنن😳 سه روز تو کوه جسد دفن بود تکون نمی‌خورد تا این که خانوادش اومدن پیداش کردن😛» آره مشتی منم میتونم سه روز بدون آب و غذا و ریدن و شاشیدن توی عن و گوه جسدایی که درحال تجزیه هستن با زخمی که دارم (که باعث شده فکر کنن مُردم) تو خون و کثافت بقیه (وقتی آدم میمیره معیات بدنش دفع میشه، یعنی جسد بعد از چند دقیقه عن و گوه و شاش و محتویات معده و آب کیر و... اینا رو خارج می‌کنه) لای کرم و مگس و بوی تعفن، تکون نخورم، از خونریزی خودم نمیرم، هیییچی هم آب و غذا نخورم، (سه روز!!!!) تا خانوادم بیان پیدام کنن و با اون سر و وضع از جلوی مامورا و برادران زحمتکش (دم همتون گرم) بیارنم بیرون! بابا شما خیلی باحالید! اینا رو کی یادتون داده؟ چقدر داستاناتون داره شبیه داستانای کسشر هولوکاست میشه؟ نکنه که... #تاریخ_تکرار_میشود