8 март 1944 жыл. «Биз суусапдан ёле тургъанлай, солдатла суу алып келселе, ол сууну бизни термилтир ючюн, биз къарап тургъанлай, жерге тёге эдиле. Ол суугъа термилип тургъан халкъ а, бир бирин малтап, суугъа чаба эдиле. Андан сора, ёлгенибиз болса, аны букъдурургъа кюрешип, жашырын жиляу эте, зикир айта бара эдик. Алай солдатла, ол ёлюкню ийис этгенин сезип къойсала, бизге болгъанны аманын къуюп, эшелон бара тургъанлай, эски хапчукну атханлай, ёлюкню алай ата эдиле». Унутма, унутдурма, кечме.