Миёни ду хирадманд сухани ишқ мерафт. Яке гуфт: —Хосияти ишқ ҳама балову ранҷ аст ва ошиқ ҳама вақт меҳнаткашу балосанҷ. Дигаре гуфт: Хомӯш бош! Ҳамоно, ки ту ҳаргиз оштии пас аз ҷанг надидаӣ ва чошнии¹ висоли баъд аз фироқ начашидаӣ! Ҳеч кас дар олам аз софдилони ишқпеша латифтар нест ва аз гаронҷонони дур аз ин андеша касифтар² не. Қитъа Партави шоҳиди ишқ аст ҷамоли дили мард, Кай кунад майли ҷамол он ки ба дил нест ҷамил³? Гар аз ин қоида ҳуҷҷат талабад нодоне, Ҳуччатам бас бувад: «Алҷинсу илал чинса ямил⁴». https://t.me/charoghi_marifat