Мен туғилдим. Кимдир қувонди. Кулбасида ғаюр чекди ғам. Энди юртга тўй бераман, деб Кўкрагини кўтарди отам. Замҳарир қиш тиш қайраган чоғ Бир кишига кўпайди дунё – Йўқ, ўрнидан қўзғолмади тоғ, Ўзанидан чиқмади дарё... Мен ўлганда кимлардир куяр. Тоғ қуламас. Тошмагай дарё. Бу тун бўлар... Ё жим-жит саҳар... Бир кишига камаяр дунё. 1989 © Карим Баҳриев